Wiara nie jest egzaminem do zdania, tylko drogą do przejścia.

„Na świecie doznacie ucisku, ale miejcie odwagę: Jam zwyciężył świat.” 

J16, 33

Czasem jesteśmy jak uczniowie z Efezu z dzisiejszych Dziejów Apostolskich.

Coś już wiemy o Jezusie.

Coś już czujemy.

Modlimy się, przychodzimy do kościoła…

Ale Pan chce dać więcej. Głębiej. Pełniej.

Święty Paweł nie przychodzi do tych ludzi z pretensją, że czegoś nie rozumieją.

Przychodzi z troską.

Bo wiara nie jest egzaminem do zdania, tylko drogą do przejścia.

I może właśnie dziś Jezus chce Ci przypomnieć, że nie jesteś sam w swojej

wierze.

Nie jesteś sam w swoich pytaniach.

Nie jesteś sam w swoich walkach.

„Jam zwyciężył świat.”

Nie: „wy będziecie musieli sami sobie poradzić”.

Tylko: Ja już przeszedłem tę drogę przed wami.

Eucharystia jest miejscem, gdzie Jezus nadal bierze nasze życie w swoje ręce:

nasz lęk, zmęczenie, pracę, cierpienie i nadzieję.

Nic nie jest za małe, by złożyć to na ołtarzu razem z Nim.

Nie bój się dziś zaprosić Ducha Świętego do swojego wnętrza.

Święty Maciej Apostoł

Judasz odszedł.

Zostawił po sobie pustkę, ból i pytania.

A jednak Kościół nie zatrzymał się w miejscu.

Uczniowie modlą się. Szukają. Rozmawiają. Ufają.

I wybór pada na Macieja.

To piękne, że Bóg buduje swój Kościół nie z ludzi idealnych, ale z tych, którzy

potrafią trwać blisko Jezusa.

Maciej nie był celebrytą. Nie mówił najwięcej. Nie stał w pierwszym rzędzie.

Po prostu był. Towarzyszył Jezusowi wiernie — dzień po dniu.

I może właśnie tego dziś najbardziej potrzeba:

nie spektakularności, ale wierności.

Nie wielkich deklaracji, ale obecności.

Jezus w Ewangelii mówi dziś o miłości, która oddaje życie.

I wcale nie chodzi tylko o wielkie bohaterstwo.

Czasem oddać życie znaczy:

- wysłuchać kogoś mimo zmęczenia,

- zostać przy chorym,

- poświęcić komuś czas,

- zrezygnować z własnej wygody,

- być obok, kiedy komuś smutno.

Miłość bardzo często wygląda zwyczajnie.

Ale właśnie taka najbardziej przypomina Jezusa.

Dobrego dnia.

Nie wszystko musimy rozumieć od razu.

 

Św. Paweł staje dziś na ateńskim

rynku i widzi ludzi bardzo podobnych

do nas. Zabieganych. Szukających

sensu. Mających swoje „ołtarze” –

sukcesu, pieniędzy, popularności,

wygody.

I właśnie tam Paweł nie zaczyna od

potępiania.

Nie krzyczy.

Nie obraża.

Nie mówi: „wszyscy źle żyjecie”.

On szuka mostu.

Zaczyna od tego, co już jest w sercu

człowieka.

„Ja wam głoszę to, co czcicie, nie

znając”.

To bardzo ważna lekcja także dla nas.

Bo łatwo dziś wygrać dyskusję.

Trudniej wygrać człowieka.

Czasem więcej dobra robi spokojna

rozmowa niż najmocniejszy

argument.

Czasem jedno świadectwo otwiera

serce bardziej niż tysiąc słów.

W Ewangelii Jezus mówi coś

niezwykle pocieszającego:

nie wszystko musimy rozumieć od

razu.

Bóg prowadzi nas etapami.

Krok po kroku.

Tyle, ile jesteśmy w stanie unieść.

My chcielibyśmy natychmiastowych

odpowiedzi.

Pan Bóg częściej daje światło tylko

na następny krok.

Dlatego nie bój się, jeśli jeszcze

czegoś nie rozumiesz.

Jeśli modlitwa jest trudna.

Jeśli wiara dojrzewa powoli.

Duch Święty działa także w

cierpliwym dojrzewaniu serca.

Duchu Święty, prowadź mnie

dzisiaj.

Trudno odrzucić Jezusa, jeśli naprawdę się Go poznało.

„Będą tak czynić, bo nie poznali ani Ojca, ani Mnie” J 15,21

Trudno odrzucić Jezusa, jeśli naprawdę się Go poznało.

Trudno nie zachwycić się Kimś, kto przebacza, podnosi i oddaje życie za

człowieka.

Często ludzie odchodzą od Boga nie z powodu buntu, ale z powodu…

nieznajomości.

Nikt im Go dobrze nie pokazał.

Dlatego Jezus mówi dziś o świadectwie.

Nie o wielkich słowach.

Ale o stylu życia.

O uczciwości, gdy łatwiej skłamać.

O dobroci wobec kogoś, kto działa Ci na nerwy.

O przebaczeniu, choć świat krzyczy: „oddaj mu!”.

Tak wygląda prawdziwe chrześcijaństwo.

Bez sceny.

Bez świateł.

Bez mikrofonów.

Bóg nie potrzebuje ludzi idealnych.

Potrzebuje ludzi otwartych.

Może dziś ktoś nie usłyszy Ewangelii.

Ale zobaczy Twoje życie.

Jezus daje coś więcej niż wygodę — daje prawdę, pokój i życie wieczne.

 Jezus dziś mówi słowa trudne, ale prawdziwe:

„Jeżeli Mnie prześladowali, to i was będą prześladować.”

Wiara to nie dekoracja życia.

To nie ozdoba na półce.

To decyzja, by iść za Chrystusem także wtedy, gdy inni tego nie rozumieją.

Świat często klaszcze temu, co wygodne.

Jezus daje coś więcej niż wygodę — daje prawdę, pokój i życie wieczne.

Święty Paweł wyrusza w drogę, choć nie zna całego planu.

Bo człowiek wierzący nie musi znać wszystkich odpowiedzi.

Wystarczy, że zna Tego, za Kim idzie.

Może dziś ktoś patrzy na Twoją modlitwę z uśmiechem.

Może ktoś lekceważy Twoje wartości.

Może czujesz się niezrozumiany.

Nie rezygnuj.

Droga z Jezusem nigdy nie jest stracona.

Panie, daj mi odwagę być Twoim uczniem nie tylko wtedy, gdy jest łatwo,

ale także wtedy, gdy kosztuje. Amen.

Uroczystość św. Stanisława, biskupa i męczennika

„Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz oddaje życie za owce.”

J10,11

Święty Stanisław przypomina nam dziś, że prawda ma swoją cenę.

Miłość do Boga nie zawsze jest wygodna.

Wierność sumieniu bywa trudna.

Jezus nie jest pasterzem z daleka.

Nie stoi obok naszego życia.

On wchodzi w nasze ciemności, nasze lęki, nasze zagubienia.

I nie ucieka, gdy przychodzi wilk.

Święty Stanisław zaufał Temu Pasterzowi do końca.

Nie wybrał spokoju za wszelką cenę.

Wybrał Ewangelię.

A my?

Komu dziś ufamy?

Za kim idziemy?

Czy słyszymy jeszcze głos Dobrego Pasterza pośród tylu innych głosów?

Panie Jezu, prowadź nas.

Daj nam serce odważne, wierne i czyste.

Ucz nas wybierać dobro, nawet gdy kosztuje.

Prawdziwa radość przychodzi wtedy, gdy człowiek trwa przy Bogu.

 

„Trwajcie w mojej miłości, aby radość moja w was była i aby radość wasza

była pełna”

Ile dziś ludzi szuka radości…

W zakupach.

W sukcesie.

W uznaniu innych.

W tym, by mieć więcej i szybciej.

A Jezus mówi inaczej.

Radość rodzi się z miłości.

Nie z emocji.

Nie z chwilowego zachwytu.

Nie z tego, co błyszczy.

Prawdziwa radość przychodzi wtedy, gdy człowiek trwa przy Bogu.

Gdy serce nie ucieka daleko.

Gdy wraca do modlitwy.

Gdy przebacza.

Gdy kocha mimo zmęczenia.

Można mieć wiele i być pustym.

Można mieć niewiele i być pełnym światła.

Niech ten dzień będzie prosty i spokojny.

Z Jezusem.

Bo tylko On daje radość, której świat zabrać nie może.

Panie, naucz mnie trwać w Twojej miłości.

Naucz mnie radości, która płynie z serca.